beagles 't Sluyshof

Oma en Opa

2009-03-28T14:44:00.003+01:00

Ons eerste kleinkind !
Merel 27 maart 2009 2kg900 48cm

Vita(mientje)

2008-12-22T20:37:00.007+01:00

Het gaat goed met haar hoewel de kilo's er niet aanvliegen ondanks de extra lekkere hapjes blijft ze aan de 'iele' kant. Ze slaapt alle opgelopen stress weg, is gisteren voor de 1° keer weer meegeweest met de rest van de meute maar op bekend terrein ( ff nog het zekere voor het onzekere nemen van mijn kant dan). Volgende week gaan we terug richting Arc, Vita zal de 'biches' ginder wel zien zitten maar of IK er klaar voor ben ????
Zo zag ze eruit de dag dat ze gevonden werd heel duidelijk dat ze in die 10 dagen geen voedsel gevonden heeft.
Op aanraden van de da. meerdere keren per dag zeker geen grote hoeveelheden en daar had ze ook geen behoefte aan. Wel aan die meedere kleine porties.
Toen vrijdag voor de eerste maal sinds haar terugkomst die neus boven het aanrecht kwam, wist ik dat ze het ergste wel door was. En zo ziet ze er dus nu uit met terug wat beaglekuren. Alleen het geheibel van de jonge honden waar ze zelf ook maar al te graag aan deelnam verdraagt ze (nog)niet wanneer het haar te druk wordt, trekt ze zich terug in de bench ... lekker rustig.

De dag dat Vita gevonden werd, is Nicky geopereerd aan een tumor die heeft een flinke ristsluiting van zo'n 25 cm en mist aan die kant een aantal tepels maar ach so what voor mij hoeft ze niet deeltenemen aan een modellen wedstijd. Voor haar leeftijd (bijna 13) heeft ze dit goed doorstaan en ook zij is gisteren voor de eerste maal weer meegeweest. Ze is begonnen aan haar 2° jeugd :-) Na de operatie mocht ze niet op de bank springen nog voor ik het maar kon uitspreken zat madamme al OP de bank. De eerste dagen benchrust raadde de da. aan ... tja dat moet je dan een beagle wijsmaken .... na 5 minuten had ze de bench al verbouwd.
Dus gewoon haar, haar gang laten gaan ze weten zelf wel wat kan en niet kan.

En nu maar hopen dat ze nog een aantal jaren meekan aan haar temperament en kuren ligt het momenteel niet ze heeft de touwtjes goed in handen (of zegt met pootjes) de jonge HOOLIGANS weten goed dat ze haar met rust moeten laten en dat heeft niets te maken met ziekte gewoon ze staat met haar 4 pootjes stevig aan de top van het 'pack' en die geeft ze nog lang niet door.

Eind goed ....

2008-12-13T19:34:00.002+01:00

We zijn terug thuis. Hebben er iets meer dan 1000 km opzitten maar Vita slaapt vandaag in haar eigen mandje. Er zijn enkele grammen bijgekomen maar ze staat nog eeeerrrg scherp. Ze krijgt kleine porties meerder malen per dag zodat haar maag en darmen terug aan voedsel kunnen wennen. De begroeting was enorm emotioneel ze is nog wat zwakjes om te blaffen maar vreugdepiepjes kwamen er wel en geen moment week ze van mijn zij.Enfin ben benieuwd hoelang het duurt voor ik ze weer in die denkbeeldige salami draai :-)
Ze heeft de hele reis geslapen, net gegeten, het hele huis terug verkent en ligt na een diepe zucht op haar favoriete plaatsje achter de kachel lekker warm tot het TE heet wordt aan haar vachtje en dan zal ze haar andere favoriete stekkie wel opzoeken nl. op de bank knus bij de vrouw onder de dons.
We zullen er beiden van genieten na 14 dagen van angst.

Update Vita

2008-12-11T20:45:00.004+01:00

Vandaag de eerste foto's van Vita doorgekregen .... vreselijk ... ze heeft zo goed als niets gegeten in die 10 dagen. Everzwijn, ree en hert is een beetje te groot voor een eenzaam beagletje. Ik schrok toch wel eventjes zo mager dat ze is. Ze krijgt nu elke dag beetje bij beetje wat voer want een volle bak is ook weer teveel van 't goede. Ze wordt prima verzorgt daar hoef ik me geen zorgen om te maken, ze mag het huis delen met 2 andere honden. Nouga de blonde terriër en Perle een braque d'Auvergne ook een vondeling die 2 jaar geleden naast de snelweg is gevonden ook helemaal uitgehonderd en van slag en die zoals wij dat zeggen met haar gat in de boter is gevallen ten huize Molard.
Als alles hier is geregeld vertrek ik zaterdag met mijn jongste zoon naar Arc en hopen wij 's avonds terug thuis te zijn met mijn Vita veilig en wel.
Ik zal zo blij zijn haar terug te hebben en ja ik zou haar graag vermanend toespreken en haar wijzen op de gevaren van er alleen op uit te trekken maar of dit voorval de passie van die neus gaat temperen ??? ik geloof het niet. Of beter ik weet zeker van niet.
Beagles het blijft een uitzonderlijk ras je moet leren leven met die zelfstandigheid zoniet begin er dan niet aan.
Ik hoop alleen dat ik mijn portie 'paniek' voor vele jaren heb gehad.

YES

2008-12-10T07:01:00.006+01:00

Gisteravond telefoon, Giel nam op stamelde wat en gaf vlug dat ding aan mij een franse meneer. "Allo c'est Laurent blablabla !!! " Laurent had net telefoon gehad van een kennis die een beagle gevonden had met een halsband waarop zijn nummer staat. De honden hebben in Arc steeds een oranje fluoriserende halsband om dit voor 't geval er eentje te ver weg gaat(en achterblijft) en dat die dingen nuttig zijn, blijkt nu wel ...
Achteraf het hele verhaal gekregen ....
Deze kennis woont zo'n 40 km verder dan Arc, zag een beagle langs de weg lopen maar hij kon ze niet lokken, ze was te bang dus had hij zijn eigen labrador erbij gehaald en zo Vita kunnen aanlijnen. Hier kent men nog niet eens de geburen daar kent iedereen iedereen zelfs ver buiten het dorp.
Vita is nu bij Fabrice, ze is sterk vermagert en zwakjes maar had al een bakje brokken met honing op. Voor alle zekerheid gaat hij vandaag naar de dierenarts met haar. Verder zal ze nu rust, voer en heel veel knuffels nodig hebben om dit avontuur zo vlug mogelijk te vergeten. Hopelijk trekt ze hier een les uit ... alhoewel ??? We kennen ons ras .... het zijn schatten van honden met oren gelijk teloren maar horen ????
Nu nog organiseren hoe en wanneer we haar gaan ophalen. Ik zou vandaag al vertrokken zijn maar volgens Fabrice is het beter van niet omdat er veel sneeuw verwacht wordt. Hij vond het niet raadzaam om onder die omstandigheden aftekomen. Normaal vertrekken we donderdagnacht naar Bretagne ook weer met de honden naar een andere franse kennis. Ik wil Vita zo snel mogelijk thuis dus dat wordt afwegen en organiseren.
ZE is boven water en dat is het belangrijkste !!!!!

Vita

2008-12-09T07:44:00.003+01:00

Je weet dat werken met honden een risico inhoud,net zoals een hond loslaten een zeker risico inhoud. Je denkt er wel aan maar als het je overkomt dan .....
Het laatste weekend van november is steeds gereserveerd voor het 'fête de la chasse' in Arc-en-Barrois.
Na vijftien jaar werken met honden overkomt ons een groot verdriet.
Vita is verdwenen, de hele week is er iemand van ons ginder gebleven, heeft gezocht en gezocht.Het afgelopen weekend hebben we flyers rondgehangen in elk winkeltje, telefooncel,jachthut in de omgeving hangt een flyer. We hebben km's rondgereden de kleine wegen de grotere,jagers aangesproken. Soms met een hoopgevende bericht dat ze gezien is. Maar we zijn zonder Vita terug gekeerd. We hebben haar niet gevonden,gezien of gehoord.
Onzekerheid waar zit ze ? leeft ze nog ? wat is haar overkomen ?

De foto's

2008-11-24T17:17:00.006+01:00

Opgelet Ginger in aantocht.

Scherpe bocht naar rechts.

Dit lijken wel beagles in de mist (verkeerd knopke dus)

Hmm 't ruikt toch anders dan anders.

Nog een rondje ?

Zelfs de kippen raakten de weg kwijt in die witte wereld.

Beagle(sneeuw)pret

2008-11-23T18:48:00.007+01:00

Ja voor ons beagles is 't pret. Neen niet op een andere locatie maar hier thuis in onze eigen tuin.Sinds vanmiddag is 't aan 't sneeuwen en er ligt al een aardig laagje. Hierdoor ziet de tuin er anders uit,deze ruikt ook veel interessanter. Elk plekje,elke cm onderzoeken we heel zorgvuldig. Hmmm lekker al die vreemde geuren en net als met de wind krijg we de kolder in onze kop. Dus regelmatig ziet ze de sneeuw omhoog stuiven. Wij jonge honden vinden dit witte koude tapijt op de grond een reden om goed rond te 'crossen'. We kunnen ons maar ergens aan moe maken.
't is ongelooflijk leuk hier en dat kunnen we niet gek genoeg tonen. Ze heeft dus al heel wat afgelachen met onze kolderkuren. Maar zelf buiten mee spelen ja af en toe krijgen wij zo'n witte bal voor onze neus en dan schrikken we (nou ja) en kijken eens achterom maar net als wij met de neus in de sneeuw de geur opsnuiven vindt ze 'iets' te ver gaan. Eigenlijk was de planning om met een kennis een 'ommetje' te maken op onze vertrouwde plek, doch ze is een angsthaas ipv. een sneeuwhaas en durft niet de weg op met de wagen door die witte vlokken. We vergeven het haar daar de tuin zeker zo leuk is nu.
Vanmorgen heeft ze een 'knipding' meegebracht om onze vorderingen vastteleggen tijdens onze wandelingen maar nu zijn het onze kolderkuren die ze heeft gekiekt alleen is ze één belangrijk stukje vergeten nl. de stick om de foto's over te zetten naar de pc. TYPEREND voor haar kaas met gaatjes geheugen. Dus de foto's van onze beaglepret volgen één d'er dagen.

extra's

2008-11-18T20:20:00.011+01:00

Ja wij de jonge bende krijgen extra training want ZE wil nooit meer die schaamte doorstaan van onze 1° wedstrijdstunt. Dus gaan wij extra de hort op gesteund door enkele anciennes. Vandaag was het de beurt aan Cartouche en Vitta om ons jonge Hooligans onder de bramen te krijgen. Voor Nina (leeftijd genoot maar andere familienaam) is er niets aan de hand. Die uitsloofster wringt en woelt zich onder de bramen alsof ze eronder geboren is. Wij 2 beagles uit goed huize vegen onze pootjes aan haar wensen ZE mag zelf op handen en voeten onder de struiken en door de bramen kruipen, volgen doe we NIET
Het eerste kwartiertje krijgen we altijd krediet dan mogen we de noodzakelijke opwarm en streth oefeningen doen zoals elke sportfanaat weet HEEL belangrijk. Dan ontstaan dus wilde achtervolgingen achter elkaar, ff leuk de boel opjutten.Vandaag dus niet anders Nina en Vitta gingen beiden luid geven onder de bramen ja en dan willen wij toch moeite doen om de boel daaronder te verkennen met onze neus.
Lang hielden we dit echter niet vol en aldra dachten we weer aan de grootse vrijheid.
We kennen alle dreigementen ondertussen die ze in de loop d'er jaren heeft opgespaard en die ze ons voorhoudt van geen eten vandaag tot het dreigement van de salamiworst ....... ach ze meent het toch niet en we weten best hoe ver we kunnen gaan dat horen we wel in haar stem.
Vandaag dus na 't ff stuiteren ons behoorlijk gedragen (enfin het kan beter meer 't kan ook slechter).
We hebben dus (h)eerlijk gerund achter konijn en die kan het navertellen want die zat na een korte run veilig in zijn hol, we hebben haar keurig verteld waar dat was en toen vond zij het welletjes. Op de terugweg was er niet veel te bespeuren, we kregen wel een meevallertje, een visser die blijkbaar zijn brood niet luste had dit voor ons achtergelaten ... hmmm lekker !! en dank je wel, hadden we dat al gehad want ze had vantevoren nog gedreigd met 'geen eten' vandaag als 't niet ordentelijker kan. Na de rit toch nog lekkers gehad en daarna languit op de bank ... ohh !!! wat kan het leven van een beagle toch hard zijn.
Voorlopig geen foto's beschikbaar, neen niet dat wij niet fotogeniek zijn maar ons vrouw heeft haar toestelletje laten vallen en 't is naar de haaien ..... we hebben haar horen mompelen dat er dit jaar op haar lijst maar 1 ding zou komen te staan. Wij vragen ons af welke lijst ze bedoeld ???? de ZWARTE lijst ???

Goede daad

2008-11-15T18:59:00.010+01:00

Vanmorgen Ingrid aan de lijn was een tijdje geleden dat we elkaar nog gesproken hadden dus zette me al schrap voor een 'lange' klets. Ik ben Dustin kwijt sinds gisteravond, hij is uit de tuin verdwenen en nog steeds niet terug. Nu vind ik elke uitvlucht goed om mijn strijk terug optebergen maar deze niet.
Heb je de gebruikelijke kanalen al verwittigd ? Ik ben binnen een half uurtje bij je en dan gaan we verder zoeken. Toen ik uit de auto stapte stond ze me al optewachten en vertelde dat hij wss was gevonden zo'n 6 km verderop.
En idd daar had een vriendelijke ziel tijdens de wandeling met haar honden Dustin gevonden midden in de velden. Blij weerzin dus alleen hij had wel wat meegemaakt, schaafwonden en wat moeilijk lopen deed ons vermoeden dat hij mss wel eens een aanvaring met een auto had gehad. Dus meteen maar doorgereden naar de dierenkliniek in Eersel. Nu is meerijden met Ingrid voor mij hetzelfde als in een of andere roetsjbaan zitten :-) ik zit constant mee te remmen en wordt van links naar rechts gecatapulteerd. "Madamme kan het wat kalmer of ik zal je eens ... !!!" Ja en die wraak kreeg ik in de dierenkliniek. Bij het onderzoek van Dustin kreeg Ingrid het heel warm en voelde zich niet echt lekker, blijf jij maar op de stoel zitten ik blijf wel bij Dustin aan tafel want ook deze was nog (een beetje) onder de indruk. Niet gegeten, een hele nacht spanning van waar hangt ie uit ...... ik had meer aandacht voor Dustin het verloren schaap dan voor dat andere schaap :-) en toen ging ze bijna helemaal onderuit.
Gelukkig blijkt het met Dustin meetevallen en Ingrid die was er na wat frisse lucht en een suikerdrankje ook weer bovenop. De terugrit in een 'iets' rustigere rijstijl ze weet nu dat ik meer meedelijden heb met een 4-voeter dan met een 2-voeter :-))

2 watjes

2008-11-12T19:30:00.007+01:00

Zaterdag 8 november 2008 een belangrijke dag voor de liefhebbers van een hound in Nederland. Voor de 1° maal werd er een officiële wedstrijd georganiseerd.
Onze jongste honden namen deel aan die eerste wedstijd voor hun ook de eerste maal. Na vele trainingen wij vol goede hoop in hun kunnen.
Tja en dan blijkt dat we 2 watjes hadden ingeschreven. Een prachtig terrein veel begroeiing met voldoende konijn. Die 2 doetjes van ons die zagen die bramen dus niet zitten, ze keken er naar en dachten ja ZEG !!! ga zelf maar op je blote voeten door die bramen en die stekels .... neen hoor niks voor ons :-(
En daar stonden we dus ... aanmoedigen, goedkeurend toespreken als ze hun neus eens wat uitstaken,zelf het goede voorbeeld gevend ... niks hielp de anders zo gepassioneerde stemmen zwegen en ze stonden wat dromend rond te kijken net alsof ze voor de eerste keer een bos,struik tegen kwamen.
.... ja wat doe je op zo'n moment als voorjager ... klein worden heel klein.
Rond een uur of 4 mochten ze nog een demo geven met 4 andere beagles uit onze meute op haas in een boomgaard en wat dacht je de grootste mond hadden die 2 eerdere 'watjes' voldoende luid gevend op spoor, gingen ze voorruit, niet te stoppen.
Ja beagles hé soms zou je ze ......
Een heel leuke dag, goed weer, goede sfeer.
Dit optreden van onze jongsten zullen we nog lang onder onze neus gewreven krijgen. Hoe dikwijls hebben wij mensen die bij ons 'in de leer' kwamen er niet opgewezen dat ze om hun hondjes onder de bramen te krijgen zelf het voorbeeld moeten geven dat ze moeten oefenen en oefenen en dat je zonder trainen met je honden er niet komt. Krijgen we zelf het bekende deksel op onze neus met die 2 watjes. Zoveelste bewijs : blijf maar met je beide benen op de grond staan want met dit ras krijg je ook na jaren ervaringen en zelfs met de beste resultaten nog steeds van die waar ben ik ooit aan begonnen momenten.

Betere tijden

2008-11-07T14:13:00.008+01:00

Neen de afgelopen maanden waren niet zo vrolijk. Het nieuws dat er een 1° kleinkind opkomst is bezorgde me natuurlijk wel iets om naar uit kijken. De eerste zorgelijke maanden zijn voorbij en we kijken telkens of die buik wel wil groeien :-))
Ik heb het heel moeilijk gehad door een hernia die niet wil genezen en die me heel veel pijn bezorgde vooral mijn beide benen wilden niet meer mee. Gelukkig gaat het nu dankzij een cortisonenkuur heel wat beter. En doordat ik nu beter en meer kan bewegen raak ik mss uit de visieuse cirkel uit.In elke geval heb ik mijn zin 'in' terug. En vooral de dogs merken het verschil niet altijd ten goede want ik ben terug in enkele tellen bij diegene die wat op zijn of haar kerfstok wil halen. Ben er achter gekomen wie nu toch telkens die kastanjes opeet en de schillen voor mij achter laat = Gemma vind dit dus een lekkernij terwijl de kanstanjes eigelijk als decoratie bedoeld waren in een schaal op een bijzettafel.

We gaan ook meer en langer op wandel en dat is natuurlijk naar hun zin.

Morgen start onze eerste wedstrijd de jonge garde mag hun kunnen vertonen alles staat klaar om strakjes te vertrekken. Enne dit wordt natuurlijk goed in de gaten gehouden ze hebben er een 6°, 7° zintuig voor ..... ik dacht dat ik nog zo sneaky was geweest met alles bij elkaar te zoeken, zaken ongemerkt naar de wagen te verhuizen .....
Diepe rust zo lijkt het maar al mijn bewegingen worden geregistreerd een soort van Big Brother maar dan op z'n beagles.

Mijn verjaardagsgeschenk

2008-09-01T08:26:00.005+02:00

Oma en opa neen hoor ik voel mij niet in 1 klap oud maar wel heel gelukkig.
Wij gaan ons dus verheugen op babyvoetjes ipv.op beaglepootjes.

beaglewandeling

2008-08-09T17:27:00.001+02:00

14 september Belgische Kempen

De wandeling op 14 september in de Belgische Kempen gaat deze maal door op een andere locatie.

We verzamelen om 10 uur aan de Galbergen. De Galbergen is een bosgebied van hieruit vertrekken we naar de beemden d.i. een plaatselijke benaming voor het typische boerenlandschap hier. Kleine percelen weien omheind door prikkeldraad en natuurlijke begroeing.

Een waterloop : de witloop verdeeld deze omgeving in tweeën.
Mol blijkt een uitzonderlijke goede kwaliteit van zandkorrel te hebben en daardoor wordt hier al jaren aan witzandwinning gedaan hierdoor hebben wij vele grote waterplassen waarvan we er zeker eentje tegenkomen.

Afspraak voor hen die willen wandelen samen met de beagletjes op zondag 14 september om 10 uur aan de Galbergen (taverne) Don Boscostraat 35 2400 Mol (Ginderbuiten), België

Voor meer info en inschrijvingen leenvanbeylen@telenet.be tel 0032 14 31 26 59

Hoe het verder gaat ....

2008-07-01T15:04:00.002+02:00

Hoe het verder gaat in huize 't Sluyshof ??
Elke dag nog zeggen we wel ... ons Nel zou ..... of 't is zo anders zonder die 'ouwe truttemie' .... neen niet met tranen gelijk snottebellen maar met een warm gevoel. We weten dat Nel een mooi en gelukkig leven heeft gehad en dat haar tijd nu eenmaal was gekomen, we missen haar bijna 15 jaar maakten ze deel uit van ons gezin en dat vergeet je niet zomaar.
Verder zijn de 3 jongens het huis uit Bart en Jan wonen samen met hun vriendin, Giel komt alleen maar thuis om te slapen. Zijn Café met kinderspeeltuin is een succes enne dat wil zeggen dat mams er een job bij heeft.
Ik die dacht dat als ze hier OOIT het huis uit zijn dan ben ik een luxepaardje .... dan ga ik van 't leven profiteren en al die zaken inhalen die voor de kids zijn opzij geschoven.
Zijn zaak draait meer dan behoorlijk dus zijn alle handen welkom om karweitjes te verzetten. Oké voor mij achter de schermen want ik zie me echt geen pintjes/frisdranken ronddragen die handigheid heb ik niet meer maar de honger moet ook gestild worden en de kleintjes van ijsjes voorzien, de boel op ruimen, alles klaarzeten 's morgens, zorgen dat zijn administratie in orde is.
Teveel voor 1 persoon dus mams kan je helpen ? Tja en dan ..... springt mams weer maar eens bij hé.
Gelukkig is het nu vakantie en kan 'zus' enkele taken overnemen en heb ik meer tijd en zin in andere zaken. O.a. weblogs bijlezen want ik heb die leuke verhaaltjes gemist.
Bij deze hitte liggen de doggies voor pampus en ik erbij dus nu ff mijn administratie inhalen.

Nellekefrikadelleke

2008-06-13T22:59:00.000+02:00

Ons Nelleke is niet meer ......
Ik heb haar vandaag laten inslapen na een zware en voor haar 1° epilepsieaanval.
Het laatste jaar heeft ze wat ouderdomskwaaltjes gehad maar verder is ze nooit ziek geweest.
Ze zal ons altijd bijblijven als Nellekefrikadelleke, gelukkig heeft ze haar genen goed verder gezet, we hebben lieve,nietdeugjes van haar hier rondlopen.
Wat niet wil zeggen dat we haar niet gaan missen ..... ze was er 1tje uit de duizend.
Gisteren nog kreeg ik het bericht dat haar broer Raque was ingeslapen en ze heeft hem gevolgd.
Samen zullen ze nu aan de andere kant van de regenboog achter de "nijntjes" aan gaan.
Slaap zacht lieve Nel .... ik zal je missen ook al kan ik er vrede mee hebben dat je net geen 15 jaar werd.
Groetjes Leen

werken

2008-03-21T20:05:00.005+01:00

Het bloggen is ff naar de achtergrond verhuist vanwege voorjaarsklussen en de kids.
De woonkamer heeft een andere kleur, schilderijtjes en nieuwe gordijnen moeten hun plaatsje nog krijgen en dan kan ik rustig genieten van een opgeknapt huis.
De 2 oudste zonen zijn met hun vriendin een eigen nestje aan het opknappen. Vele handen maken licht werk ..... ma en pa zijn dan soms wel vervelende zeuren hun arbeid wordt wel op prijs gesteld.
Giel de jongste van onze 4 kids gaat een eigen zaak beginnen. Een taverne met kinderspeeltuin midden in de bossen 5 minuutjes van onze deur. Er wordt daar nu dus druk geschildert, geveegd en gepoetst om alles netjes en fris te krijgen. De opening is voorzien op 4 april.
Ik ben nog heel maar stijf en krakend door het ongewone werk. Ik weet dus weer hoeveel spieren ik heb en vooral de minst gebruikte spelen nu parten.
De honden hebben hun aandacht ook nodig en vooral beweging dat moet er dus telkens ook nog tussendoor.
Twee weken geleden hebben we er nog eentje bijgekregen een teefje van 10 maand.
Het zijn nu dus 3 Hooligans ipv. 2.
De dagen zijn tekort en 's avonds zak ik meer uitgeteld op de bank dan dat ik nog fut heb om te puteren. Ik hoop over ? tijd niet meer in 4-voud te hoeven zeuren over : licht uit, deur toe, rommel opruimen, vuile was aan de machine .... en zeker weten wanneer de werkzaamheden op alle fronten onder controle zijn dan komt de inspiratie en de ijver om te bloggen over de capriolen van de Sluise beagles weer kriebelen.

Arreux

2008-02-09T08:34:00.000+01:00

Morgen hebben wij onze laatste Franse wedstrijd nl. in Arreux dit is een wedstrijd op ree.
Acht beagles mogen mee en Happy denkt : mij zullen ze zeker niet vergeten ik hou de wacht bij de bagage.

Werken

2008-02-06T20:17:00.000+01:00

Opgelet de volgende weken kan de weblog van de Belgische beagles vertraging oplopen. Ons vrouwke heeft het nl. in haar bol gekregen,om opnieuw te decoreren. Ze vond dat dit al langer had kunnen gebeuren maar wij (beagles) en baardmans vinden dat maar werk zoeken. Gewoonlijk kan baardmans de planning ophouden of beter nog tegenwerken maar nu dus niet,ze is eigezinnig en niet om te praten.Vandaag heeft het behang er moeten aangeloven,als wij onze tandjes hierin zouden zetten dan brak de 3° wereldoorlog uit maar zij heeft zich uitgeleefd.Ze heeft ons straal genegeerd en toen we besloten te helpen met de repen behang te versnipperen was een blik van haar voldoende om ons naar veiligere oorden te begeven. Die blik was onheilspellend ijzig en onvermurwbaar. Dit krijgt nog een staartje daar mag ze zeker van zijn.

beagles aan 't werk

2008-02-03T14:54:00.001+01:00

http://nl.youtube.com/beaglessluyshof

http://nl.youtube.com/watch?v=AxcHdUPHcsc
http://nl.youtube.com/watch?v=SG0T0XxctDQ

Afscheid

2008-01-21T20:31:00.000+01:00

Leon Vanbroekhoven 13 juni 1924 - 20 januari 2008
't is goed geweest .... va hoe dikwijls hebben wij het je horen zeggen,en nu is je wens uitgekomen. Stilletjes heb je het opgegeven,vredig ben je gegaan naar haar die je zo miste ons moe. Afscheid hadden we al lang genomen, je lichaam was beresterk maar je geest was ver weg. Je kende ons al langer niet meer, maar dat sigaretje daar kon je nog zo van genieten en ach so what. Steeds meer gleed je weg, we konden je niet meer tegenhouden.
'T IS GOED GEWEEST........RUST NU MAAR UIT..... HET IS GENOEG GEWEEST.

1° Incontro internazionale prova au Lepra

2008-01-19T20:18:00.000+01:00

De eerste Europese wedstrijd voor beagles,beagle-Harrier en Harrier op haas ging door in Rivarola (Italië). Natuurlijk gingen wij graag in op de uitnodiging om ons te meten met meutes uit andere Europese landen.
Vrijdagnamiddag voorstellen van de deelnemende meutes en ontvangst in het gemeentehuis van Rivarola.
Er zijn 5 deelnemende beaglemeutes, 1 Spaanse, 1 Belgisch/Nederlandse,1 Italiaanse en 1 Franse en 2 Beagleharriers 1 Italiaanse en 1 Franse. In totaal dus 7 meutes.
's Avonds wordt door lottrekking bepaald wie wanneer mag lopen, 4 op zaterdag en 3 op zondag, wij worden op zondag ingedeeld samen met een Franse beaglemeute en de Italiaanse beagle-harriers.

Op tijd naar bed want we moeten 's morgens om 6 uur eruit.
Zaterdagmorgen regent het,na een rit van 45 minuten komen we aan op het terrein, een staatsdomein waar alleen mag gejaagd worden met honden zonder geweer.
Ondertussen regent het pijpestelen, later krijgen we nog smeltende sneeuw en sneeuw.
Het wordt moeilijk om de andere deelnemers te volgen, na de eerste meute zijn we al doorweekt, we proberen een beetje optewarmen in de wagen.
De namen van de honden met tatoeage/chipnummer zijn bij de inschrijving opgegeven, elke hond krijgt een andere kleur 'collier' om. Voor de meute mag vertrekken wordt de tatoeage/chipnummer van elke hond gecontroleerd en de kleur van het collier doorgegeven, zodoende kan de jury punten toewijzen op kleur en niet op naam wat onmogelijk zou zijn voor hun.
Terug in 't hotel aangekomen was een warme douche meer dan welkom, we waren verkleumd.

Rond zeven uur werden we verwacht in het restaurant van het hotel waar we een lekker en uitgebreid dinner kregen aangeboden door de Club Italiano del Beagle, Beagle Harrier, Harrier.

De sfeer was uitstekend en er werd gemoedelijk verbroederd. Ervaringen uitgewisseld. Jagerslatijn meegedeeld en gekletst over beagles, beagles en nog eens beagles.
De taal een mix van Italiaans, Frans en Engels.

Zondag kon onze meute als tweede aan de beurt,na de Franse beagles die wel op haas hebben gejaagd maar niet lang en niet met hun zessen, er zaten er twee perfect op spoor maar jammer genoeg bleven de andere 4 achter.

Het weer was totaal anders,er scheen een zonnetje, 't was droog, hoewel de velden er nogal modderig bijlagen na de zondvloed van de vorige dag.
Eindelijk was het onze beurt,het begin was moeilijk, ze pakten namelijk het spoor op van de minilepra = minihaas, een klein soort konijn/haas (zijn we nog niet uit) de grote van een dwergkonijn, graaft geen hol en is niet vatbaar voor de gekende konijnenziektes, zou vanuit Californie zijn ingevoerd,hier was de taal dan toch een beetje een barrière. Er was weinig haas aanwezig dus er moest hard en geconcentreerd gezocht worden,honden en voorjagers zaten in een soort dal en daardoor onzichtbaar voor ons toeschouwers,ineens geeft Vitta luid,direct bijgestaan door de anderen en de run begint, minuten gaan voorbij,de honden blijven goed op spoor, soms stopt het typische luid geven ten teken dat ze het spoor kwijt zijn,ze nemen het telkens weer goed op,de haas slaat haken, probeert de honden te misleiden doch onze honden geven blijk van een goede neus te bezitten,ze zijn enthousiast en tonen al hun kunnen. Als toeschouwers kunnen we alleen maar inbeelden hoe de jacht verloopt we zien de honden en voorjagers niet maar horen wel hun stemmen,het klinkt als muziek. Na meer dan een uur,de honden zijn het spoor dan kwijt,wordt de jacht afgeblazen,elke meute krijgt ongeveer een uur de tijd om hun kunnen te tonen,er wordt niet op een minuut gekeken,zijn de honden nog goed aan 't werk dan mogen ze doordoen tot ze het spoor kwijt zijn,het zou onbegonnen werk zijn een meute terug te halen wanneer deze nog volop aan 't werk is.

We zijn niet ontevreden, lang niet, ze hebben goed gewerkt, zijn goed te dirrigeren en vol passie. We worden goedkeurend aangesproken,krijgen positieve opmerkingen van de andere deelnemers ... jaja die onbekende lui uit de lage landen zijn geduchte concurenten dat hadden ze niet verwacht zoveel klasse uit de lage landen.

Na ons nog de meute beagle-harriers uit Italië,die eveneens na lang zoeken het haas bejagen,volgens onze indruk geplitst in twee maar vanop afstand is het niet altijd goed te beoordelen.Bij aankomst in 't hotel worden de koffers gepakt,de aanhangwagen geladen en aangekoppeld,na de beoordeling vertrekken we terug naar huis. Na het late middagmaal is het wachten,wachten op de eindbeoordeling van de jury, en die nemen hun tijd hiervoor. PFFFFFFFFFFF

En dan EINDELIJK de jury heeft beslist .....
En wat hebben wij gekregen .......
De derde plaats in het eindklassement en de eerste beaglemeute ( de 2 beagle-harriers gaan ons vooraf).

Meer foto's in het fotoalbum Italië

Een bol wol

2008-01-19T19:22:00.000+01:00

Zaterdagmorgen 7 uur, de bel gaat, wat is dat nu we laten onze stemmen horen ten teken dat we geen bezoekers dulden op dit vroege uur. Die bezoeker is niet op de hoogte van ons vrouwke haar ochtendhumeur, wij wel en daarom vinden we het raadzamer ons 'koest' te houden het eerste uur dat ze rondscharrelt. Ze heeft 's morgens tijd nodig om op temperatuur te komen, een diesel die moet ook eerst warmdraaien voor ie op topsnelheid kan.
Wat is dat nu .... een doos ??? is de pakjesdienst zo vroeg al op pad ?

Wat een flauwe grap, denkt ze nu echt dat wij geloven dat pups door de post worden gebracht ? Wij hebben wel degelijk goed opgelet tijdens de bloemmetjes en bijtjes les.

Jakkes is dat wel een pup ? Een bol wol op poten ja !
Volgens haar een echte rashond, ja watte daar zijn nog kosten aan hoor !
Zeg nu zelf dat kapsel da's toch echt geen reclame voor die kapper.

Wat is dat toch met die vrouwmensen zogauw er een pup of baby in de buurt is dan gaan ze van OHHH, AHHHH, hoe lief ......

LIEF ???? een lastpak ja, dat plast en poept in huis, dat neemt alle favoriete plaatsjes in, vindt zichzelf heel wat, krijgt extra voer waar wij alleen maar naar mogen kijken.

Op tijd en stond achter het hekken ja ...
Enne om 8 uur naar huis !!! hebben wij tenminste haar weer voor onszelf.

Positief idee achter heel dit puppysitten .... we hebben vandaag wat kunnen uitvreten en dan met een hooghartige blik naar dat klein mormel kijkende van : tja die pup hé die heeft dat gedaan.
't was het proberen waard maar ze is niet van gisteren. Jammer.

bezoek

2008-01-06T06:47:00.000+01:00

Dit weekend kregen we bezoek van onze franse vrienden uit Arc, ook daar heeft het griepvirus toegeslagen. De franse delegatie was dus flink uitgedund,ach volgende keer beter Mol loopt niet weg :-)
't is al jarenlang de traditie om na nieuwjaar een etentje te verzorgen voor de vrienden, de alcoholcontrole is momenteel erg streng en vooral erg aanwezig, daarom op zoek naar voldoende slaapgelegenheid ik vond een originele logékamer. 'T gaf ons een Pipo de clown en Mameloe gevoel.

De inwendige mens voldaan, tijd voor een korte rustpauze.

De jongste 2-voeter en de oudste 4-voeter uitgeteld op de bank.

Beau (Robin of the Foremost Stream)

2007-12-30T21:43:00.003+01:00

Beau, vader van Gemma,Ginger,Vitta en Cartouche.Geboren in Nederland en samen met zijn zus Belle bij ons de meute komen versterken. Een stabiele karakter, een zalige rustige reu die nooit enige fratsen heeft uitgehaald,zijn zus Belle deed dat wel mee voor hem. Elke dag een dikke knuffel en hij is de hemel te rijk.
Heeft zijn punten dik binnen gehaald op wedstrijden. Heeft mooie keurverslagen.
Als ie wat in zijn kopke heeft dan maakt ie ons dat wel duidelijk.
Wanneer we vertrekken met de wagen kan ie een lawaai maken, zijn klep dicht houden kan ie dan echt niet, net alsof die wagen daar sneller van zal rijden.

Oefenen met de meute

2007-12-30T20:18:00.000+01:00

Elke week proberen we minstens èènmaal met de gehele meute te trainen,niet alleen voor de conditie van de honden maar ook de onze moet onderhouden worden.
Moeilijk voortestellen maar hieronder bevinden zich de honden.

De omgeving wordt grondig afgesnuffeld.Neus tegen de grond zo hoort het.

Damens aan de kant .... de mannen zullen eens van katoen geven.

Zwart wordt je er van.

En heel moe.

Nog steeds even hectisch

2007-12-30T20:04:00.000+01:00

Na de woelige Kerstdagen krijgen we even woelige nieuwjaarsdagen, de teefjes blijven ordinaire straatmadelieven,Zoë is aan 't uitbollen maar Yessie heeft zich aangesloten bij de groep die in afzondering moet gehouden worden.
Mijn mannen worden gewoon gek gemaakt want wie dacht dat teefjes nette dames van stand waren moet eens een bezoekje brengen het zijn echte lichtekooien, en trekken al hun registers open om toch maar aan een vrijage te komen.
Gelukkig zullen de hormonen min of meer in balans zijn voor de reis naar Italië.
Voor iedereen een gezond en fijn 2008.

Rustig ?

2007-12-20T19:28:00.000+01:00

En ik die dacht dat het een rustige periode werd. dat kan hier dus niet.
Nicky een teefje dat geholpen is, werd wel heel erg aantrekkelijk voor de reuen, en ja hoor .... ze is gedekt, we krijgen weer spookbeagles.
Een week later Zoë die loops kwam en nu ons Vitta. Tja die heren worden hier echt gek. Al die lekkere luchtjes,de mannelijke hormonen slaan op hol,een stelletje macho's, kijken verlangend door het raam naar binnen. Ik sta op scherp, Zoë gebruikt al haar charmes om toch maar bij de reuen te mogen, alle deuren worden dubbel gecontroleerd, de kids krijgen het op hun zenuwen omdat ik steeds "pas op" roep, maar ik ken mijn papenheimers te goed,'t is niet de eerste keer dat ze 'per ongeluk' een deur laten openstaan.
Het zijn niet alleen de reuen die dol zijn, een loops teefje is een echte straatmadelief, je zou er van blozen, hoe ze al hun kunnen aanwenden om toch maar .....
Het worden dus heel woelige Kerstdagen.

Zonder poseren,lief,vertederend,gek,echt op z'n beagles.

2007-12-16T19:44:00.000+01:00

Nicky,Zoë en Nelleke

Belle zit 'hoog en droog'

Cartouche :" ZEG !! is er nog plaats voor mij ? "
Aan een klein stukje heb ik genoeg, dus met mijn kont maar omhoog.

"Aha hier kan ik nog net bij."

Happy met haar 2 dochters Ginger en Gemma

Een lekker suikerbroodje op tafel, vrouw draait zich om, neemt iets uit de ijskast, en ik Belle zie mijn kans schoon. LEKKER was dat zeg,in elk geval een standje waard

Wie snurkt er nu het hardst ?

Lekker warm

De Hooligans

2007-12-16T17:13:00.000+01:00

Zogauw de pups een week of 10 zijn gaan ze met de andere honden mee het terrein op. Tuurlijk weten ze dan nog niet waar die neus voor gebruikt wordt maar ze lopen mee, kijken naar de volwassen honden en leren zo dat niet alles kan en mag. Gehoorzaamheid is een eerste vereiste, dit zijn de eerste lessen en misschien wel de belangrijkste, het leren luisteren ook op afstand, leren terugkomen, leren 'en meute' lopen. We kunnen het ons niet permiteren dat de honden alle kanten uitstuiven,hun neus gebruiken en de rest van de wereld vergeten.
Het zou in sommige situaties zelfs levensgevaarlijk zijn voor honden en weggebruikers.
Onze Hooligans,Ginger en Gemma,kregen vandaag extra training, privétrainig want ze gingen deze keer niet met de volledige meute aan 't werk.
Samen met Zoë,die loops staat en gisteren teveel de aandacht van de reuen zou afleiden, mochten ze hun 'ding' doen. Dat ding bestaat uit het opsporen van konijn (liefst geen ree )en het achtervolgen of uitwerken van het spoor. Het leren van die geursporen te herkennen gaat niet bij elke beagle snel,zoals ons Gemma laat blijken. Ze staat nog in de beginsporen terwijl Ginger vandaag het 'echte' luid geven liet horen.
Aangestoken door Zoë begon Ginger met een aarzelend,hoog stemmetje aan te geven dat de grond wel erg lekker rook. Uiteindlijk probeerde Gemma ook haar neus uit maar er kwam geen stemgeluid bij. Ze vind het snuffelen wel fijn maar weet nog niet waarover het gaat. Vandaag hebben we dus geoefend met 3 hondjes. Veel moeilijker, maar ook rustiger en leerzamer voor het jonge grut, nu moeten ze zelf aan de slag, er is minder druk op 't konijn waardoor deze niet zo snel zal opspringen en geur afgeven.
De schrale, droge wind maakt het voor de honden nog eens extra moeilijk. We zijn niet ontevreden, Ginger heeft zeker jachtpassie in zich, Gemma da's nog een ? Misschien als er eens een langoor voor haar neus/ogen wegspurt gaat het €tje wel vallen.

Meer foto's : Training van de jonge honden
Nog enkele sfeerfoto's van vandaag.
Sporen van konijn

Aan de waterkant.

Bomen met een rare uitwas.

Goed verborgen door schutkleuren een paddestoel.

Zoë

2007-12-13T22:26:00.000+01:00

Zoë 't Sluyshof. Dochter van Nel en Biebel. Moeder van Vitta.
Zoë betekend leven,ze werd geboren in een nest van 8 als kleinste uk moest ze de eerst dagen hard vechten om haar buikje te vullen,ze was de kleinste maar de rapste en een ondeugd. Ze rende het huis al rond terwijl broers en zussen verwondert zaten rond te kijken, balanceerde op de vensterbank terwijl de rest nog maar op verkenning in huis was. Klein maar dapper maar vooral een nietdeug.
Mijn 2 handen op èèn buik. Mijn hoofdkussen op de bank. Mijn Zootje, zot kieken, af en toe geeft ze een demonstratie van een Duracel konijn = op haar kont zitten,met de voorpoten op en neer wippen, dit doet ze vooral in de wagen en dan zeg ik wel eens hou op of ik doe die Duracel batterijen eruit.

Yessie

2007-12-13T21:49:00.000+01:00

Yessie 't Sluyshof, dochter van Nel en Biebel.
Moeder van Cartouche.
Yeske of Yes. Ons Yessie is gewoon een braaf doetje, je hebt er geen kind aan. Ze is stilletjes tevreden met haar plaatsje in huis, je merkt niet eens dat ze ergens ligt.
Heeft last van schrijndracht en is dan een leeuwin als er eten in de buurt is. Verder geeft ze nooit problemen een doodbrave beagle dus.

Nicky

2007-12-13T21:20:00.000+01:00

Uzi 't Sluyshof oftewel Nicky, Nick, Nikske.
Dochter van Nel en Rocky. Moeder van Happy, grootmoeder van Ginger en Gemma.
Patriarch nummer 2. Elf jaartjes oud.
Heeft veel praatjes,blaft graag een rondje enthousiasme.
Ze heeft zich ooit eens vastgewurmd in een te smalle doorgang,heeft toen een verkeerde beweging gemaakt waardoor ze rugklachten kreeg,gelukkig zijn die klachten dit jaar weggebleven en is ze nog steeds heel aktief aanwezig in de meute.
Heeft de onhebbelijke gewoonte om te graven als ze nog maar denkt dat er een konijn in een hol zit,daardoor verliezen we het contact met haar wel eens,na een tijdje komt ze weer boven water, onder de zand, kwispel, kwispel hier ben ik dan, ja sorry dat ik niet onmiddelijk boven water kwam mijn oren zaten vol zand ... jaja.
Nicky en Nel

Nelleke

2007-12-13T20:47:00.000+01:00

Ruth 't Sluyshof oftewel Nelleke. Ook wel Nellekefrikadelleke genoemd.
Dochter van Pistache en Breton. Een teefje uit mijn eerste zelfgefokte nest.
Moeder van Nicky,Yessie,Zoë. Grootmoeder van Huub,Cartouche,Vitta.
Overgrootmoeder van onze beruchte hooligans : Ginger en Gemma.
Ze is ondertussen 14 jaar geworden en voor haar leeftijd nog in goede gezondheid.In het begin van 't jaar heeft ze wat problemen gekend,ze kreeg allerlei symptomen,ze leek van de wereld te zijn,had geen controle over zichzelf,kwijlde constant,schudde met haar hoofd,zakte door haar poten,en was kotsmisselijk. Bleek ze een middenooronsteking te hebben,na een prednisonkuur is ze weer terug de ouwe. Dit is de enige ziekte die ze ooit heeft gehad. Ze is altijd super gezond geweest.
De patriarch van de meute.
Nu is haar grootste bezigheid slapen,een rondje tuin,ff de poort naar de kippen controleren of ze zo niet aan een extra hapje voer kan komen nl. de keukenrestje voor de kippen. En terug binnen op de bank voor een volgend rondje slapen.
Eènmaal per week gaat ze nog mee het terrein op,ze loopt dan vrolijk rond, doet haar best om nog een konijn op te speuren,laat het zware werk door de bramen aan de jonge generatie over,staat langs de kant op uitkijk,er moest toch maar een lekker hapje in haar bekkie lopen.
Haar staart zwiept van links naar rechts, ze is er nog steeds graag bij, wanneer we bij de wagen komen gaat ze op haar kont zitten en kijkt ze me aan,voor mij een teken om haar in de wagen te heffen. Ach op deze leeftijd mag je, je laten verwennen.
We hopen haar nog een paar jaartjes bij ons te hebben in goede gezondheid.

Wie,wat

2007-12-13T20:32:00.000+01:00

Het begon zo'n 17 jaar geleden met èèn beagle. Er kwam een nestje en uit dat nestje bleef Nel bij ons. Ondetussen is Nel 14 jaar geworden.
Door onze beagles hebben wij het meutewerk leren kennen, beoefenen wij deze op wedstrijdniveau en niet onaardig. De resultaten mogen er zijn.
Wordt er af en toe een nestje geboren.En proberen we dit fantastisch ras in al zijn aspecten te behouden.